19 Aralık, 2010

Sonsuzkısa hikayeler 17

Labirentin bilindik güzergâhından sapış...
"Han'fendi bu yol kapalı"
Adımlardan, seslerden, görünmez ara duraklardan, geçitlerden örülü bir labirentin girişinden başlayıp çıkışına kadar her gün katettiği, işini kolaylaştıracak her ayrıntıyı ezbere bildiği bir güzergâhta yürüyordu. Başkaları için sıradan bir ayrıntı olan, onunki gibi ezberlenmemiş olsa da alışkanlığın ve zaman kazanma denkleminin bir parçası olarak benimsenmiş tüm diğerlerinin rotalarından farklı olarak, onun ev-iş-ev arası yürüyüşünün bu kadar kolay hale gelmesi, şekilleri ve yerleri ezberlenmiş parçalarının bir pazılı oluşturulmasından farksız olmuştu.
Örgü, yumak,çetrefil
"Han'fendi bu taraftan geçemezsiniz. Kadına bir yardımcı olun"

Üçüncü kez şehir labirentinin farklı köşelerine doğru yönlendirilmişti. Kimseye tenezzül etmeden, sadece adımlarını önceliyen değneğinin küçümen adımları ile geçmiş onyılların ardından, şehrin bilmediği bir noktasında kalakalmıştı. Sesler, kokular, onu çevreleyen yapı ve yönlere ait tüm duyumsamayı bir anda yitirdiğini hissetti. Farklı bir yerde olduğuna dair bilinmeyenin az da olsa mutluluk veren kısa heyecanı ile, kalakalmışlığın, kapana kısılmışlığın ezici tutukluğu arasında hareket etmeden durdu. İnsan hayatında, böylesine anların görünmez kıvılcımı herşeyi birden bire tutuşturabilir.

Birileri onun kaybolmasını ister gibi bildiği tüm yolların üstüne geçilmez duvarlar çekmişti. Pazılın parçalarını yeniden en başından başlayarak örebilirdi; sokaklardan, geçitlerden, trafik ışıklarından, seslerden örülü bir rotayı zihninin karanlığında en baştan kurmak için sıfırdan... Kendine bu gücü bulamadı. Bir az önce çıkan yangın tüm gücünü tüketmişti. O an sadece, evinde her eşya ve ayrıntının bilindik uzayında olmayı diledi. Onu yönlendirmeye çalışan ısrarcı seslerin arasında eteğini el yordamı ile düzeltti, alnındaki teri sildi. Labirentin ürkütücülüğü, görme yetisini kaybettikten sonra dışarı çıkmak için cesaretini toplayıp yola koyulduğunda onu kuşattığındaki gibi onu yeniden ele geçirmişti. Geriye başka bir seçeneği kalmadığından, haritayı karanlığın içinde bırakıp emekli olmaya karar verdi ve yönleri yitmiş bir rotada nereye doğru gittiğine pek aldırış etmenden isyancı bir yürüyüş için ileri doğru adımladı.

MS, 2010

2 Yorum:

UYKUSUZ// UYURGEZER dedi ki...

Beyaz harika olmuş.. Teşekkürler dikkate aldığınız için. Bu hikaye de görmeyişime kinaye olmuş:))) ama ben yazılarınızı okumaktan emekli olmayacağım, siz yazdıkça.
U(YKSz)

MS dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.